Zaterdag in Ten Boer viel het doek voor HSC Lions 66 in de nacompetitie. Een 2-1 nederlaag tegen Omlandia betekende uitschakeling, maar voor Gilian Dijkstra — speler, assistent-trainer en vaste waarde binnen de ploeg — voelde het niet als een mislukt seizoen. Integendeel: de trotse Leeuwarder kijkt terug op een voetbaljaar waarin meer gewonnen werd dan de uitslag doet vermoeden.
“Wij zijn echt een vriendenteam. Je merkt dat in alles. Juist daardoor presteren we boven verwachting tegen sterke tegenstanders.”
„Ik kijk terug op toch een goed seizoen,” vertelt Dijkstra, vlak na het laatste fluitsignaal. „We kwamen in een zware competitie terecht en wisten meteen dat het een moeilijke opgave zou worden om überhaupt die nacompetitie te halen. Dan is het juist mooi dat we het gehaald hebben, met een groep die vooral op vriendschap en vertrouwen draait.”
Want dát is waar het bij Lions 66 om draait: kameraadschap. Niet zo maar een samengesteld team, maar een vriendengroep die zichzelf overstijgt door voor elkaar door het vuur te gaan. Dijkstra benadrukt het meerdere keren: „Wij zijn echt een vriendenteam. Je merkt dat in alles. Juist daardoor presteren we boven verwachting tegen sterke tegenstanders.”
“We spelen goed, leveren strijd, maar maken het simpelweg niet af.”
De wedstrijd tegen Omlandia weerspiegelde het hele seizoen in negentig minuten. De eerste twintig minuten kwam Lions er niet aan te pas, erkent Dijkstra eerlijk: „We hadden geen grip op hun nummer 15 en 10, de spelmakers. Maar daarna namen wij de controle over.”
Wat volgde, was frustrerend vertrouwd. Twee keer de paal, een gemiste penalty en meerdere één-op-één kansen die onbenut bleven. „Het was echt kenmerkend voor ons seizoen. We spelen goed, leveren strijd, maar maken het simpelweg niet af.”
“Nee, daar was ik totaal niet mee bezig haha. Maar het zou wel een mooi rijtje zijn.”
Toch blijft zijn liefde voor het spel onaangetast. Al jarenlang is Gilian Dijkstra een vaste waarde in het amateurvoetbal. Zijn loopbaan bracht hem van FVC naar Leeuwarder Zwaluwen, Blauw Wit ’34 en nu Lions 66. Onderweg speelde hij in bijna elke denkbare klasse — van hoofdklasse tot en met de vijfde klasse. Alleen de derde ontbreekt nog. Een detail dat hij met een glimlach afdoet: „Nee, daar was ik totaal niet mee bezig haha. Maar het zou wel een mooi rijtje zijn.”
“Zolang mijn lichaam het volhoudt, blijf ik lekker ballen.”
Dijkstra’s carrière is doorspekt met memorabele momenten. Hij denkt met trots terug aan zijn debuut in de hoofdklasse. „Ik was nog jong en scoorde meteen. Dat vergeet je nooit meer.” Ook zijn winnende goal voor promotie bij Leeuwarder Zwaluwen en zijn seizoen als topscorer bij HSC Lions staan hoog op de lijst. Maar hij kent ook de andere kant van de medaille. „De degradatie met Zwaluwen deed pijn.”
En hoe nu verder? De routinier denkt er nog lang niet aan om zijn schoenen aan de wilgen te hangen. „Ik ga zeker nog een seizoen door. Ik denk dat ik op dit niveau nog wel twee, drie jaar kan meedraaien. Zolang mijn lichaam het volhoudt, blijf ik lekker ballen.”
Met meer dan 50 competitiedoelpunten, tientallen treffers in beker- en oefenwedstrijden, en inmiddels ook een rol als assistent-trainer, is Gilian Dijkstra het type speler dat het amateurvoetbal kleur geeft. Hij heeft geen grote schijnwerpers nodig — hij floreert juist op de velden waar het draait om inzet, teamgevoel en liefde voor het spel.
Misschien komt die derde klasse er ooit nog bij. Misschien ook niet. Maar één ding staat vast: Gilian Dijkstra is nog niet klaar. En het amateurvoetbal is beter af zolang hij blijft.
Door de redactie van slotoffensief.limbointernational.dev/ geschreven
