Pengel: voorbeschouwing Sneker clubs – speelronde 4

Tegen het einde van de rit had er voor ONS Sneek wellicht wel wat meer ingezeten, maar door de bank genomen gaf het gelijkspel tegen Flevo Boys de verhouding wel goed weer. Sneek Wit Zwart deed  tegen het einde van de rit wel zaken en versloeg SC Joure op de valreep, terwijl Waterpoort Boys bij SDS in extremis een punt verspeelde. Bij de duels van LSC 1890 en ONS Sneek o.23 was het pleit daarentegen al eerder beslecht en stond na een uur al vast, dat men de eer en de punten aan resp. VKW en Be Quick 1887 o.23 moest laten.

De beloften “van Zuid” beginnen zaterdag “op Zuid” aan speelronde zeven en daarin is de o.23 van DOVO de tegenstander. De hoofdmacht van de oranjehemden werkt dan op dezelfde locatie de wedstrijd tegen Quick ’20 af en dat is een duel uit de achtste speelronde. Het nog zonder puntverlies zijnde Sneek Wit Zwart begint op hetzelfde tijdstip aan de ontmoeting met SC Stiens, terwijl de aftrap bij de wedtrijd tussen Waterpoort Boys en koploper Oudehaske een half uur eerder plaatsvindt. De zondag is zoals altijd de dag van LSC 1890 dat aan de Leeuwarderweg Valthermond ontvangt.

O.N.S. Sneek – Quick ‘20
4e divisie D
Zaterdag 11 oktober 2025 – 15.00 uur
Zuidersportpark – Sneek

In de eerste helft was Flevo Boys de meest dreigende van de twee en na de thee stichtte ONS Sneek het meeste gevaar. Beide ploegen benutten één van de mogelijkheden en beide keren gebeurde dat na c.q. uit een hoekschop van ONS Sneek (!). De eerste corner leidde namelijk tot een counter waarbij Younes El Ghamarti namens de thuisclub de trekker bediende, en bij de tweede schoot Stephen Adisi namens de bezoekende club raak. Verder was het vooral de wedstrijd van de doelverdedigers – Klaas Boersma en Ruben Pijlman – die met meerdere reddingen hun ploeg voor groter onheil wisten te behoeden.

Thuis sterk, uit minder
Komende zaterdag komt “het onheil” van de kant van Quick ’20. dat actueel met elf punten op de zesde plek staat. De ploeg uit Oldenzaal speelde in speelronde één met 1-1 gelijk bij SDV Barneveld. Afgelopen zaterdag voegde men daar tegen HZVV met dezelfde cijfers nog een remise aan toe. Tussen die beide puntendelingen door won men of datzelfde sportpark van Flevo Boys, DZC ’68 en TVC ’28, terwijl men “op. verplaatsing” voor WHC en  PKC ’83 moest buigen. Uit die resultaten zou men de conclusie kunnen trekken dat de ploeg van trainer Erik Hazewinkel thuis sterk is en uit minder, een conclusie die de club na de nederlaag tegen de promovendus uit Groningen zelf ook al trok.

Bevestigd
Vorig seizoen toen beide clubs elkaar voor het eerst bestreden, werd die conclusie min of meer bevestigd. In Twente trokken de Tukkers namelijk met 2-1 aan het langste eind en in Fryslân hielden beide elkaar met 2-2 in evenwicht. Heen zorgden Thomas Bosch en Petr Ilia voor rust voor een redelijk comfortabele voorsprong, waarna Joran Swart halverwege de tweede helft vanaf elf meter de aansluiting tot stand bracht. Daar zou het bij blijven en daarmee werd ook de prognose van ONS-trainer Arnoud Koster dat het moeilijk zou worden om tegen een sterke opponent als Quick ’20 punten te pakken, bevestigd.

In de return slaagde ONS Sneek daar wel in, al was het er maar één. In een boeiend duel zette Levi de Munck Mortier de gasten twee keer op voorsprong en die werd door doelpunten van resp. Nick Kleen en Ewart Ottema evenzo vele malen teniet gedaan. Die wedstrijd werd een week of vier voor het opmaken van de eindbalans afgewerkt. Op die “eindafrekening” werd Quick ’20 als nummer vier en ONS Sneek als nummer zes afgevinkt. Daaruit zou men de conclusie kunnen trekken, dat beide ploegen elkaar eindje besluit niet al te veel ontliepen.

Van eigen vlees en bloed
Qua selectie ontlopen beide clubs elkaar wel. Hoewel de eigen opleiding bij ONS Sneek meer en meer als toeleverancier fungeert, komt het gros van de A-slectie toch van elders. Bij Quick ’20 is nagenoeg het complete keurkorps van eigen vlees en bloed en zijn de spelers met een verleden op een ander sportpark op de vingers van één hand te tellen. Deze zomer werd de selectie opnieuw met spelers vanuit de eigen Academy –  Jord Olde Elferink en Dirk Sassen – aangevuld.

Die jeugdopleiding moet dan ook wel goed zijn, want anders is het niet mogelijk om met eigen mensen al zo lang op zo’n hoog niveau acteert. Dat blijkt ook uit de spelers die vanuit Oldenzaal de stap naar het betaalde voetbal wisten te maken. Derk Boerrigter. Wilfried Brookhuis, Wout Droste, Boudewijn Pahlplatz, Theo Pahlplatz en Jan Vennegoor of Hesselink zijn slechts een paar van de de namen op de lange lijst met profs.

Van der Heide en De Wagt
Ook ONS Sneek heeft in de loop der jaren spelers voor het betaald voetbal klaargestoomd. Daarbij gaat het echter niet om de namen die men zou verwachten, al verruilde Sandor van der Heide in 2007 wel het Zuidersportpark voor het Cambuur Stadion. Van der Heide genoot zijn jeugdopleiding echter bij LSC 1880 en v.v. Sneek, terwijl Christ de Wagt zijn eerste schreden eveneens op Tinga zette. Beide vertrokken op 12-jarige leeftijd. Van der Heide ging naar SC Heerenveen dat toen zijn domicilie aan de J.H. Kruisstraat had, en De Wagt streek op het roemruchte Cambuurplein neer, waar hij zich 100 keer in het geel en blauw hees. Sandor van der Heide kwam verdeeld over drie periodes in totaal 242 keer voor de Leeuwarders uit,

Het feit dat beide coryfeeën niet uit de ONS-keuken komen, neemt niet weg dat er door de jaren heen veel ONS-spelers richting Groningen, Heerenveen en Leeuwarden vertrokken. De laatste die die stap maakten, waren Harmen Boelsma, Quinten van Geerenstein en Lars Wolke, terwijl linksbuitenYoram van der Veen – lid van de A-slectie van Cambuur – nu ook al weer tien jaar de afslag Leeuwarden neemt.

​Vertrouwen
​Quick ;20 neemt zaterdag de afslag Sneek en gelet op de uitbalans van de zwarthemden zal dat niet met een overdosis vertrouwen zijn. ONS Sneek heeft de emmer met “dat goedje” met het resultaat van afgelopen zaterdag op zeker gevudl en die vulling had zelfs zoals hiervoor al werd aangestipt, nog grote kunnen zijn, indien men vlak voor tijd de tweede tegen Flevo Boys had gemaakt. Of dat verschil in vertrouwen zaterdagmiddag “op Zuid” het verschil maakt, is koffiedik kijken maar het schaadt in elk geval niet.

Onderlinge resultaten:
2024-2025: ONS Sneek – Quick ’20 2-2  (competitie)
2024-2025: Quick ’20 – ONS Sneek 2-1 (competitie)

L.S.C. 1890 – v.v. Valthermond
tweede klasse H
Zondag 12 oktober 2025 – 14.00 uur
Sportpark Leeuwarderweg – Sneek

Met de verrassende overwinning van LSC 1890 op GSAVV Forward in speelronde één die gelet op de hoeveelheid mogelijkheden ook nog eens veel te laag uitviel, werd de nieuwsgierigheid getriggerd. Thuis tegen GOMOS werd die echter niet bevredigd, want toen waren de mogelijkheden op de vingers van één hand te tellen, en afgelopen zondag uit bij VKW was het van hetzelfde laken een pak. Toen gaf men ook nog eens de tegengoals veel te gemakkelijk weg met onder de streep een afgetekende nederlaag tot gevolg.

Het zal dus op veel en eigenlijk op alle fronten beter moeten, wil LSC 1890 niet in dezelfde situatie als in de eerste helft van vorig seizoen terecht komen, al had dat toen ook met blessureleed te maken. De eerste mogelijkheid om het beter te doen, staat zondag op het programma, wanneer met v.v. Valthermond de nummer zeven op bezoek komt.

De tegenstander
​Valthermond werd op 1 augustus 1930 opgericht en trad een jaar later met twee elftallen toe tot de Drentse Voetbalbond (DVB). In het midden van de jaren vijftig fuseerde de club met Valthermondse Boys om vervolgens als v.v. Valthermond verder te gaan.
De hoofdmacht van de fusieclub kwam tot 1973 afwisselend in de vierde en de derde klasse uit. In dat jaar promoveerde men als kampioen naar de tweede klasse en in het jaar dat het Nederlands Elftal in Duitsland met totaalvoetbal furore maakte, deed ook v.v. Valthermond met promotie naar de eerste klasse van zich spreken.

Hoofdklasse
Twee jaar later greep men in die klasse de titel en vond men zichzelf in de hoogste amateurafdeling i.c. de hoofdklasse terug. Dat avontuur waarbij men het o.a. tegen Hubert Sneek opnam, zou echter maar één seizoen duren, al leverde het wel een keer een aardig resultaat op. Toen de Snekers in Zuidoost Drenthe op bezoek kwamen, had v.v. Valthermond nog geen punt behaald en zelfs nog geen enkel doelpunt gemaakt. Die middag maakte men er twee en dat bleek genoeg om de mannen van zwarte broek en witte trui met het schaamrood op de kaken huiswaarts te sturen.

Na het jaar op het hoogste niveau kwam men nog zeven seizoenen in de eerste klasse uit, waarna men tot aan het einde van de vorige eeuw tussen die klasse en de tweede heen en weer pendelde. In 1997 degradeerde v.v. Valthermond naar de derde klasse en in die klasse zou men met uitzondering van het seizoen 2007-2008 toen men in de vierde klasse uitkwam, tot 2010 acte de présence geven. Toen promoveerde het vlaggenschip weer naar de tweede klasse en nadat men tussen 2013 en 2015 nog twee seizoenen in de derde uitkwam, is dat vandaag de dag nog steeds de werkvloer van het eerste elftal van Valthermond.

In de Oost
Die werkvloer lag de voorbije negen seizoenen in de oostelijke variant van de tweede klasse Noord en vorig seizoen zelfs helaaml in de Oost. In die seizoenen behoorde men heel vaak tot de toonaangevende clubs en dat leidde vier keer tot deelname aan de postnatale strijd om promotie naar de eerste klasse. De “Aufstieg” bleef alle keren uit en bij één van die keren was LSC 1890 over twee duels – 0-0 en 3-0 met goals van Jari Boorsma, Han Miedema en Allard Westerdijk – voor Valthermond. Het waren de enige twee ontmoetingen tussen de Friezen en de Drenten. Omdat met de overstap van veel clubs naar de zaterdag het aantal tweede klassen op zondag werd uitgedund, komt daar op “snein”  een derde bij.

Een treetje hoger
De Véé Véé won in de poulefase van de beker met maar liefst 6-1 van Raptim, de huidige club van oud LSC-trainer Marcel Valk, maar boog daarna met 4-1 en 3-1 voor Dalen en Drenthina. Vervolgens beleefde men met een 4-1 zege op “buurman” Musselkanaal een prima competitiestart, maar een week later bleek voormalig eersteklasser Rolder Boys veel en veel te sterk (7-0). In de voorbije speelronde was men vrij en dat betekent, dat v.v. Valthermond net zo veel punten achter zijn naam heeft staan als LSC 1890.

De ploeg van trainer Gerard Zeeman heeft alleen een wedstrijd minder gespeeld en staat om die reden een treetje hoger dan de “equipo” van Justin Rienks. Het verschil is dus marginaal. Zondag zal LSC 1890 echter wel voor een verschil moeten zorgen, want anders is het niet ondenkbaar dat de Snekers inderdaad in hetzelfde schuitje terecht komen als in de eerste helft van vorig seizoen.

Sneek Wit Zwart – SC Stiens
2e Klasse I
Zaterdag 11 oktober 2025 -15.00 uur
Sportpark Tinga – Sneek

Sneek Wit Zwart oefende midweeks tegen vierdeklasser VWC en ondervond toen begrijpelijkerwijs niet al te veel weerstand. Afgelopen zaterdag was het verzet van SC Joure beduidend groter en leek de ploeg van trainer Sander Hart op twee-twee te stranden. Leek, want een paar minuten voor het einde van de reguliere speeltijd fungeerde Johannes Hoekstra die tegen de ploeg uit Munnekeburen ook al drie keer trefzeker was, als reddende engel met als gevolg dat Sneek Wit Zwart in extremis toch nog wist te winnen.

Nog nooit
Van de tegenstander van komende zaterdag i.c. SC Stiens won Sneek Wit Zwart echter nog nooit. Vijf keer nam de fusieclub uit Sneek het op tegen die uit Stiens. In het seizoen 2022-2023 won de ploeg uit Noord Friesland twee keer (4-2 en 5-1) en in het daaropvolgende seizoen eindigde het zowel in Stiens als in Sneek gelijk. In de heenwedstrijd zette Fedde Akkerman de thuisclub vlak voor rust op voorsprong en maakte Kevin Huitema na de thee gelijk. Op Tinga eiste Freerk de Jong met de openingstreffer en met de 2-0 de hoofdrol voor zich op, al moest hij die wel met Almer Hietkamp – de maker van de 2-1 en de 2-2 – delen.

Promotie
Daarnaast troffen beide elkaar vorig seizoen in Stiens in de poulefase van de beker. Toen nam Sneek Wit Zwart door een doelpunt van Tiemen Landman nog wel de leiding, maar in het laatste kwartier zetten Sjoerd Fennema en Stefan de Vries de Ès Céé alsnog op de “Siegerstraße”. Dat gebeurde op de vooravond van het debuut van SC Stiens in de eerste klasse. Een paar maanden eerder had men zich als nummer twee van twee K namelijk voor de play offs gekwalificeerd en in extra reeks om promotie achtereenvolgens RSC uit Rossum. GVAV Rapiditas en Hoogezand geëlimineerd.

Moyenne
​Het verhaal op het hoogste districtsniveau werd geen bestseller. SC Stiens werd na zesentwintig duels met een moyenne van één punt per wedstrijd namelijk naar de herkansing gestuurd en daarin was WKE ’16 met 1-0 net te sterk. Over moyenne gesproken, ook in de huidige competitie bedraagt het gemiddelde één punt per wedstrijd, want zowel tegen SC Joure als tegen FVC werd de wedstrijd met 1-1 afgesloten

Met die remises neemt de ploeg van trainer Max Houttuin die in de eerste ronde met zijn ploeg moest toekijken en die met Lieuwe de Boer (DTD), Kars Meijer (eigen jeugd), Erik Niemarkt (Wykels Hallum) en Lars Schiphof (eigen jeugd) vier nieuwe spelers tot zijn beschikking kreeg, actueel plek negen in. Sneek Wit Zwart is met zes uit twee derde. Daarmee heeft de ploeg uit Sneek die nog een “tegoedbon” voor een wedstrijd op zak heeft, één punt minder dan het leidende tweetal Workum-Zeerobben.
​
Wel snor
De Snekers liepen in en tegen Hardegarijp in de slotfase weg en trokken de wedstrijd tegen SC Joure in dezelfde tijdspanne naar zich toe. Met dank aan Johannes Hoekstra die wellicht met een basisplekje wordt beloond, en ….. met dank aan de conditie van de mannen van de Molenkrite. Daarmee moet het als je steeds in de slotminuten toeslaat, namelijk wel snor zitten. Of het fysieke in speelronde vier – voor beiden overigens de derde wedstrijd – opnieuw de doorslag geeft? Dat is lastig te duiden, te meer omdat Sneek Wit Zwart na de overstap naar de “sneon” nog nooit van SC Stiens wist te winnen. Dat moment komt hoe men het ook wendt of keert, echter steeds dichterbij en hopelijk is dat moment zaterdag al daar.

Onderlinge resultaten:
2024-2025: SC Stiens – Sneek Wit Zwart 2-1 (bekerwedstrijd)
2023-2024: Sneek Wit Zwart – SC Stiens 2-2 (competitie)
2023-2024: SC Stiens – Sneek Wit Zwart 1-1(competitie)

Waterpoort Boys – Oudehaske
4e Klasse A
Zaterdag 11oktober 2025 – 14.30 uur
Sportcentrum Schuttersveld – Sneek

Waterpoort Boys speelde op sportpark Skoalleseize een wedstrijd, waarbij men in aanvallend opzicht geen rol van betekenis vervulde. In verdedigend opzicht werkte men zich echter een slag in de rondte, waarbij men bij wijze van spreken steeds weer een poot tussen de deur stak. Die noeste arbeid leek de kudde van De Boer een punt op te leveren. Leek, want in de derde minuut van de toegevoegde tijd – en dat tijdstip viel vanuit Sneker perspectief zeker zuur te noemen – trok SDS toch nog de wedstrijd en de punten naar zich toe.​

Stap terug
Bij de laatste ontmoeting tussen Waterpoort Boys en Oudehaske leken de Snekers de wedstrijd en de punten naar zich toe te trekken, toen de bal vlak voor tijd op de stip verdween. Robert Minks schoot de “pengel” echter op de paal waarna het bij toch wel terechte nul-nul bleef. Eerder dat seizoen werd in “De Haske” op het wedtrijd formulier een 1-3 eindstand vermeld. Erwin Holtrop zette de thuisclub toen nog wel op een 1-0 voorsprong, maar daarna draaide Dennis Niemarkt en Brian Visser (2x) de zaak om. Oudehaske werd dat seizoen toen een versterkte promotie-/degradatieregeling van kracht was, tot de herkansing veroordeeld en boog meteen in het eerste duel voor SC Franeker. Waterpoort Boys dat in dat seizoen in de subtop eindigde, volgde een maand of elf later.

​Regelmatig
Eerder kwamen de hoofdmachten van beide clubs elkaar ook regelmatig tegen. De eerste krachtmetingen dateren al uit het seizoen 1975-1976, toen Waterpoort Boys voor het eerst in de tweede klasse van de FVB zijn opwachting maakte. Thuis werd toen met 0-2 verloren en uit werden de punten gebroederlijk gedeeld (2-2). Sindsdien troffen beide elkaar nog zevenentwintig keer, tweeëntwintig keer voor La Liga, één keer voor de beker en één keer in de play offs terwijl men elkaar in de voorbereiding drie keer opzocht. Van de competitieduels won Waterpoort Boys zeven, eindigden zeven gelijk en werden acht in het voordeel van Oudehaske beslist. In de beker ging Waterpoort Boys verder en in de play offs vervolgde Oudehaske zijn weg, terwijl de geelhemden alle oefenwedstrijden in hun voordeel wisten te beslechten.

Voetballeven
Ten tijde van de eerste ontmoetingen was Oudehaske overigens ook nog maar dik elf jaar onderweg. De club werd namelijk eind 1963 opgericht. De hoofdmacht sleet zijn voetballeven tot de grote reshuffle van ’96 in de afdelingen van de Friesche Voetbalbond, zulks met uitzondering van de periode tussen 1991 en 1993 toen men twee seizoenen in de vijfde klasse uitkwam.
​
Na de heerschikking van ’96 zette het eerste van Oudehaske het voetballeven voort in de zesde klasse en met uitzondering van het seizoen 1999-2000 zou men tot de lente van 2007 in die klasse uitkomen. Toen werd de trots van het Nannewied en omstreken twee keer op rij kampioen, waarna men in 2010 voor het eerst tot de gilde van derdeklassers toetrad. Vier jaar later moesten de oranjehemden weer een stap terug doen. Men keerde echter meteen weer terug om vervolgens acht seizoenen als derdeklasser door het leven te gaan. In 2023 moest men die klasse zoals hiervoor al werd vermeld, opnieuw vaarwel zeggen, waarna men in vier A een keer in de veilige middenmoot en een keer vlak boven de onveilige plekken eindigde.

Crescendo
De club trok met Anne Haven een nieuwe trainer aan. De oud-trainer/speler van DWP lijkt de boel met negen uit drie aardig op de rit te hebben, al schreef Oudehaske die zeges wel bij tegen ploegen uit het onderste deel van “die Tabelle” (Tollebeek, QVC en NOK). Niettemin is sprake van een goede start. Ook in de beker ging het tegen TONEGO, Blokzijl en Sleat crescendo, waardoor men op 18 oktober tegen VC Trynwalden mag proberen om de status van “cupfighter” af te dwingen

Die status verwierf Waterpoort Boys een aantal jaren terug toen men tot de achtste finales doordrong. Dat is echter “schon lange her”, al mag men dit seizoen het kaliber van de tegenstanders bij de vroegtijdige uitschakeling zeker als excuus aanvoeren. De oppositie was in ieder geval pittiger dan die van Oudehaske en ook in de tot nu toe afgewerkte competitieduels leek de tegenstand van de Snekers van een andere orde. Of dat ook werkelijk zo is, moet zaterdag blijken. Het niveau van Waterpoort Boys en Oudehaske zou echter wel eens dichter bij elkaar kunnen liggen dan de ranglijst doet vermoeden.

O.N.S. Sneek o.23 – D.O.V.O. o.23
divisie 2F
Zaterdag 11 oktober 2025 – 12.15 uur
Zuidersportpark – Sneek

Hoewel men verloor, liet men Be Quick 1887 o.23 bij het vorige bezoek aan De Esserberg wel flink zweten.. Met die prestatie begon toen de revival die de jonge garde van ONS Sneek o.23 uiteindelijk naar de veilige vijfde plek bracht. Dat bood hoop voor het duel van afgelopen zaterdag. Die vervloog echter al na een dik kwartier, toen Hope Sengiyumva er met rood vanaf moest en de strijd in Haren qua personele bezetting niet meer een gelijke was.

Opening
Bij die ongelijke strijd moest ONS Sneek o.23 zich vooral tot tegenhouden beperken. Niettemin vond de opponent uit Haren door toedoen van de 3J’s – Jesse Oosting (3x), Jasper Huizenga en Jivan Prins (2x) – een aantal keren een opening. De komende tegenstander i.c. DOVO o.23 vond die afgelopen zaterdag tegen Achilles E voor rust ook vier keer en daardoor was het op de rode kant van Panhuis halverwege al een gelopen koers. 

Perspectief
Het was de derde overwnning van de ploeg uit Veenendaal die eerder ook SV Urk en Rohda Raalte wist te verslaan. Bij NEO bleef men daarentegen op 1-1 steken, terwijl men op eigen terrein de stadsderby tegen VRC en de confrontatie met het al genoemde Be Quick 1887 verloor. Met die resultaten neemt de ploeg van trainer Niels Visser momenteel met tien punten de vierde positie in. Omdat ook anderen punten lieten liggen, is dat nog altijd een plek met perspectief, al lijkt de concurrentie in deze najaarsreeks momenteel net iets constanter en stabieler.

Pijn
De club DOVO was niet altijd een toonbeeld van stabiliteit. Met name toen men in 2010 deelname aan de Topklasse misliep en naar de eerste klasse degradeerde, was het onrustig bij Door Ons Vrienden Opgericht. Vooral het feit dat men daarmee achterbleef bij buurman en aartsrivaal GVVV dat aan de andere kant van de Verlengde Sportlaan zijn domicilie heeft, deed pijn in de rood-witte harten. In 2011 keerde men als kampioen echter weer terug op landelijk niveau, een stap die in 2017 werd gevolgd door promotie naar de derde divisie.

Rijke historie
De club werd in 1933 door vrienden opgericht en speelde sinds de invoering van de hoofdklasse in het zaterdagvoetbal in 1996 op het hoogste niveau. In 2006 degradeerde DOVO via de ommelandse route naar de eerste klasse om meteen weer als kampioen terug te keren. Dat kunststukje herhaalde men één jaar na het hiervoor al aangehaalde “rampjaar” 2009-2010, Het zijn twee van de achttien titels die de hoofdmacht  in de nu ruim negentigjarige historie wist te behalen. Daarnaast werd de naam van de club in 2009 en in het “rampjaar” ook nog eens twee keer in de districtsbeker van het gewest West I gegraveerd. Daarmee is voldoende aangetoond, dat de derde divisionist in sportief opzicht een rijke historie heeft en dat DOVO tot de toonaangevende amateurclubs van Nederland behoort.

Of DOVO o.23 zaterdag ook toonaangevend is, is bepaald niet ondenkbaar. Dat heeft in de eerste plaats te maken met de uitbalans van de roodhemden – de ploeg uit de provincie Utrecht is “op verplaatsing” nog ongeslagen en kwam alleen bij NEO niet tot winst – en in de tweede plaats met het toch ietwat fragiele ONS Sneek o.23. Het heeft dan ook veel weg van een strijd tussen David en Goliath, waarbij de favorietenrol van laatstgenoemde niet aan discussie onderhevig is. Het zou echter niet de eerste keer zijn dat David ……..