Pengel – Voorbeschouwing Sneker clubs

Het was zaterdag op het Zuidersportprk een kwestie van Jantje lacht en Jantje huilt. Om met het laatste te beginnen, de hoofdmacht van ONS Sneek beleefde met een 0-5 nederlaag tegen TVC ’28 één van de slechtste “sneons” uit het tijdperk Koster, terwijl de o.23 van de oranjehemden met een 4-1 overwinning op koploper VRC o.23 juist de beste zaterdag van deze najaarsreeks beleefde. Het leidde bij trainer-coach Jeffrey van der Meer en de zijnen tot meer dan een lach van oor tot oor.

Diezelfde lach viel na de 0-4 overwinning van Sneek Wit Zwart bij SC Leovardia waar te nemen en ook bij Waterpoort Boys lachte men wel, al was het na de 0-2 nederlaag tegen SV NOK wel als een boer met kiespijn. Dat laatste leek op “snein” ook aan de Leeuwarderweg bij de ontmoeting tussen LSC 1890 en Oldeholtpade te gaan gebeuren, totdat de Snekers in de laatste minuten de zaak ombogen en alsnog met een 2-1 zege en een brede lach van het veld stapten.

Datzelfde veld is zondag opnieuw het decor van een wedstrijd van LSC 1890 en wel die tegen Musselkanaal, terwijl een dag eerder de duels tussen Sneek Wit Zwart en VVI en tussen Waterpoort Boys en Tollebeek op de Sneker velden worden afgewerkt. De beide teams van ONS Sneek spelen dan uit, waarbij de o.23 tegen het middaguur in Veenendaal aan de wedstrijd tegen de leeftijdsgenoten van DOVO begint en het keurkorps op “primetime” in Groningen tegen PKC ’83 aftrapt.

P.K.C. ’83 – O.N.S. Sneek
4e divisie D
Zaterdag 8 november 2025 – 14.30 uur
Sportpark PKC ’83 – Groningen

Het duel met TVC ’28 uit Tubbergen leek op voorhand een wedstrijd waarin ONS Sneek de punten zou kunnen pakken. Het werd met een alleszeggende 0-5 echter een zaterdag om heel snel te vergeten, waarbij trainer Arnoud Koster ook niet echt met een late wijziging – Lucas Bijker haakte in de warming-up af – werd geholpen. Het was in korte tijd al de tweede keer dat de oefenmeester zijn plannen “last minute” moest aanpassen. Hopelijk blijft hij daar zaterdag wanneer zijn squadra in Groningen tegen PKC ’83 aantreedt, van verschoond.

Oude bekende
ONS Sneek heeft het momenteel even niet. Hoe anders was dat in voorgaande seizoenen zoals bijv. in het eerste jaar na de degradatie uit de hoofdklasse. Toen eindigde oranje  achter Pelikaan S als tweede en streed men in de play offs tot de laatste snik mee om promotie naar de vierde divisie. In dat seizoen kwam men in de reguliere competitie o.a. PKC ‘83 tegen. Die oude bekende is zaterdag opnieuw de club aan de andere kant van de middenlijn.

In het seizoen 2022-2023 eindigde de wedstrijd in Sneek in een 5-3 overwinning voor de thuisclub. Nadat Kay Bootsma de bezoekers op voorsprong zette, draaide ONS Sneek door toedoen van Nordin Tahboun en Delachance Sabuni nog voor rust de zaak om. Vervolgens maakte Kevin Brakels gelijk, waarna de thuisclub via een onvervalste hattrick van Ewart Ottema uitliep naar 5-2 en Simons Schreiber bij het scheiden van de markt de eindstand op het bord bracht. Ottema scoorde toen ook in “Grins: twee keer en was daarmee zo’n beetje in zijn eentje verantwoordelijk voor de 1-2 overwinning van de Snekers.

Tweede keer
De Peizerweg Kring Combinatie eindigde dat seizoen als zevende en herhaalde die prestatie in het eerste seizoen van het weekendvoetbal. Vorig seizoen troefde men echter Blauw Wit ’34, Broekster Boys en Be Quick 1887 af en greep men de titel met als gevolg dat PKC ’83 nu – nadat men tussen 2007 en 2011 al eens vier seizoenen in de hoofdklasse uitkwam –  voor de tweede keer zijn gezicht op landelijk niveau laat zien.

Dat verloopt tot nu toe alleszins redelijk, want na een derde van de wedstrijden neemt de club uit Groningen met veertien uit tien de negende plek in. Vier keer – DETO, Quick ’20, DZC ’68 en HZVV – stapte de ploeg van trainer Ron de Boer met drie punten van het veld, twee keer – SDV Barneveld en WHC – eindigde het onbeslist en vier keer – Hoogland, Heino, Flevo Boys en TVC ’28 – was de tegenstander te sterk. Qua resultaten is het onder de rook van De Kring dus in balans en dat geldt met negentien voor en negentien tegen ook voor het doelsaldo.

Divisiewaardig
​Bijna de helft van de productie komt overigens op naam van de 35-jarige Rob Schokker die in de hiervoor al aangehaalde en door ONS Sneek gewonnen return namens PKC ’83 gelijk maakte. Andere bekende namen in het keurkorps van de combinatie zijn die van de al genoemde Kevin Bakels die eerder o.a. voor het Jubbega van voor de koerswijziging uitkwam, Arnoud Bentum (Harkemase Boys en ACV), Rick Boyer die in het tweede coronajaar bij ONS Sneek speelde, Dennis van Duinen (Harkemase Boys en Staphorst) en Omar Kavak (SC Genemuiden en Pelikaan S), Kortom, PKC ’83 beschikt over een aardige en divisiewaardige ploeg, een ploeg om rekening mee te houden.

Bij de ploeg uit Sneek is dat momenteel even wat minder. Dat heeft te maken met blessures, terwijl de actuele vorm en scorende vermogen ook niet overhoudt. Zo staat het spitsenduo op een derde van de rit nog altijd droog. Dat maakt dat het voor ONS Sneek waar Martijn van Beenen afgelopen zaterdag na lang blessureleed zijn rentree maakte, aan de Peizerweg geen eenvoudig kusje zal worden. Aan de andere kant lijken beide ploegen elkaar wanneer men de resultaten tegen een aantal tegenstanders – WHC en TVC ’28 -naast elkaar legt,  ook niet veel te ontlopen. Dat biedt perspectief en als de aanvallers dan ook nog eens de ban breken, dan is een resultaat voor ONS Sneek wellicht toch mogelijk.

Onderlinge resultaten:
2022-2023: PKC ’83 – ONS Sneek 1-2(competitie)
2022-2023: ONS Sneek – PKC ‘83 5-3(competitie)

L.S.C. 1890 – Musselkanaal
tweede klasse H
Zondag 9 november 2025 – 14.00 uur
Sportpark Leeuwarderweg – Sneek

Tien minuten voor tijd gaf niets en niemand op het Sportpark aan de Leeuwarderweg ook maar een cent voor de thuisclub. Qua kansen was schraalhans tot dan namelijk keukenmeester. In de slotfase van het duel tussen LSC 1890 en Oldeholtpade werd echter alles anders. Toen boog de formatie van trainer Justin Rienks de 0-1 achterstand dankzij Olav Jaasma en Patrick Zijda om in een 2-1 voorsprong, waarna Jocelyn Haaima een stuk of drie keer de mogelijkheid kreeg om de zenuwen op de Sneker bank definitief tot bedaren te brengen.

De allereerste ontmoeting
Tegen de komende opponent i.c. Musselkanaal speelden zenuwen echter nog nooit een rol en wel om de simpele reden, dat LSC 1890 en de club die op de “Skieding” van Groningen en Drenthe zijn domicilie heeft, elkaar nog nooit eerder hebben ontmoet. Het wordt komende zondag dan ook de allereerste ontmoeting tussen de club van de blauwe en die van de groene hemden, die overigens op 14 maart 1931 het levenslicht zag.

Derde of tweede klasse
​De voetbalvereniging Musselkanaal, bijgenaamd MSK, werd dus aan het begin van de jaren dertig opgericht. De hoofdmacht van de club speelde vrijwel altijd in de derde of de tweede klasse. Alleen in de seizoenen 1975-1976 en 1997-1998 alsmede tussen. 2005 en 2008 kwam men vijf seizoenen in de vierde klasse uit. In die klasse werd in het voorjaar van 2008 het kampioenschap gevierd. Dat deed men eerder ook al tweemaal in de vierde en de negen keer in de derde. Na de titel van 2008 pakte men vier jaar later nog een keer de schaal en daarmee keerde Musselkanaal weer terug naar de tweede klasse.

Het optreden op dat niveau zou exact één seizoen duren. Het was echter geen primeur. Eerder had men verdeeld over acht periodes al drieëndertig keer op de deelnemerslijst gestaan. Na de degradatie van 2013 was de derde klasse negen seizoenen lang de werkvloer, waarna men in 2022 weer als kampioen naar de tweede klasse promoveerde. Twee jaar later was het weer einde oefening, maar deze lente slaagde Musselkanaal er meteen weer in om het verloren gegane terrein te heroveren.

Nog niet de goede kant op
Bij herintrede nummer tien gaat het voorlopig nog niet de goede kant op. De ploeg van trainer Jan Wielink wist tot nu namelijk slechts één van de vijf wedstrijden te winnen en wel van het eveneens gepromoveerde Akkrum. In de ontmoetingen met Valthermond, Rolde Boys, SVZ en Annen delfde men echter het onderspit, terwijl het in de beker na nederlagen tegen WVV (5-0) en Bedum (8-0) al na twee wedstrijden een gelopen koers was. 

Zelfde koers
Qua selectie lijkt Musselkanaal dezelfde koers te varen als LSC 1890. Zo werd het keurkorps deze zomer met vier spelers uit de eigen jeugd – Boaz Corzaan, Tristan Detz, Daan Lamein en Luuk Menneke – aangevuld. Net als bij LSC 1890 heeft slechts een enkeling een verleden bij een andere club, al kreeg die enkeling deze zomer wel “versterking” van Duncan Behling (ASVB) en Thijs van der Veen (Roswinkel Sp.). Behling en Van der Veen stonden afgelopen zondag tegen Annen in de basis en dat gold ook voor de rookies Boaz Corzaan en Luuk Menneke.

De basis bij LSC 1890 lijkt met Jocelyn Haaima en Rik Jongstra meer toegerust op de omschakeling dan op een plan waarbij men met verzorgd voetbal succes wil behalen. Dat laatste leverde tegen Oldeholtpade niet zo veel en eigenlijk niks op. Pas bij een aanval waarbij de snelheid en de ruimte ten volle werd benut, kon men juichen. Dat pleit voor countervoetbal, al verwachten wij niet dat Musselkanaal daarin meegaat. De Groningers zullen naar verwachting de nul koesteren en vanuit een gesloten organisatie te werk gaan. Dat betekent dat de bal bij de blauwhemden snel van voet naar voet moet gaan. Lukt dat, dan moet LSC 1890 volgens ons bij machte zijn om ook Musselkanaal van het lijf te houden.

Sneek Wit Zwart – V.V.I.
2e Klasse I
Zaterdag 8 november 2025 -15.00 uur
Sportpark Tinga Sneek

Nadat Sneek Wit Zwart bij de krachtmeting met SC Stiens ietwat ongelukkig was en een week later bij d ontmoeting met FVC de arbitrage niet helemaal mee had, liep het bij SC Leovardia – althans na de thee – weer als een trein en werd uiteindelijk een afgetekende 0-4 in de cijferlijsten opgenomen. Daarmee nestelde de ploeg van trainer Sander Hart zich in de kopgroep en daartoe behoort ook VVI, dat komende zaterdag Tinga aandoet.

Rising stars
De club uit Idskenhuizen behoort dit seizoen samen met het eveneens gepromoveerde Workum tot wat men de rising stars van de tweede klasse I zou kunnen noemen. Waar men twee seizoenen terug min of meer slachtoffer werd van de versterkte promotie-/degradatieregeling en via de play offs een stap terug moest doen, maakte men vorig seizoen van dezelfde route gebruik om weer terug te keren. Die terugkeer was dus geen onopvallende, want actueel neemt VVI met twaalf uit vijf achter Zeerobben de tweede plaats in. Tegen FC Burgum, SC Bolsward, het ook al gepromoveerde SC Joure en SC Stiens stapte de ploeg van trainer Tjalling Bergstra met de volle buit van het veld, terwijl men begin oktober met het kleinst mogelijke verschil van de vierde promovendus i.c. Hardegarijp verloor.

Versterkingen
Die opmars dankt men aan de Greiden niet in de laatste plaats aan de versterkingen die men deze zomer mocht verwelkomen. Zo werd Harmen Boelsma die eerder voor ONS Sneek uitkwam en die vervolgens naar Cambuur vertrok, weer verenigd met broer Jan Rein, die eerder al op het oude nest terugkeerde. Verder maakten Lars van der Brug (ONS Sneek) en Winand Quartel (Flevo Boys) de overstap naar De Stripe, iets wat Kevin Meijer (ONS Sneek en Sneek Wit Zwart), Hans Semplonius (Sneek Wit Zwart), Guido de Weerd (Sneek Wit Zwart en Flevo Boys) en Stefan Westra (ONS Sneek) eerder al deden. Met die namen verbaast het ons eerlijk gezegd niet, dat de Voetbal Vereniging Idskenhuizen tot de rising stars behoort.

​Twee jaar terug
Een aantal van hen was twee seizoenen terug ook van de partij. Sneek Wit Zwart won toen vlak voor Sinterklaas op een ijskoud Tinga dankzij twee hartverwarmende momenten – Kevin Huitema en Jan Dommerholt – met 2-0, terwijl de Snekers in de met geel en rood (Kevin Meijer) gelardeerde return met 1-4 aan het langste eind trokken. Daniël Bennik en Steffen Haytema zorgden toen voor een 0-2 ruststand. Rutger Portena bracht toen de aansluiting tot stand, waarna Robin Semplonius na de rode kaart met twee late treffers de eindstand op het bord zette.

Historie
VVI werd vlak na de Tweede Wereldoorlog opgericht en voetbalde tot het voorjaar van 1962 in de Friesche Voetbalbond. Toen trad men toen tot de KNVB en dat zou men tien jaar vol houden. Vervolgens kwam men tussen 1972 en 1985 in de eerste klasse van de onderbond uit, zulks met uitzondering van het seizoen 1978-1979 toen de hoofdmacht weer één jaar lang tot de KNVB’ers behoorde. Na de titel van 1985 speelde VVI afwisselend in de vierde klasse en in de hoofdklasse van de FVB, waarna men tot 2010 in de vijfde, de vierde en de derde klasse acte de présence gaf. in 2010 promoveerde men als kampioen naar de tweede klasse. In die klasse zou de club tot medio 2024 acteren en de rest is hiervoor al omschreven. 

​Daarmee is VVI toch de meest constante factor op de denkbeeldige voetballijn die van Joure naar pak ‘m beet Balk loopt. Of die constante factor zaterdag bij machte is om Sneek Wit Zwart het vuur na aan de schenen te leggen? Qua spelersmateriaal ligt het naar verwachting dichter bij elkaar dan twee seizoenen terug en dat maakt een uitspraak over de favorietenrol lastig? De uitspraak over de favoriet laten we hier dan ook maar achterwege. We beperken ons dan ook tot de mededeling, dat het een interessante en misschien wel de meest interessante ontmoeting van de zaterdag wordt.

Onderlinge resultaten:
2023-2024: VVI – Sneek Wit Zwart 1-4(competitie)
2023-2024: Sneek Wit Zwart – VVI 2-0 (competitie)

Waterpoort Boys – Tollebeek
4e Klasse A
Zaterdag 8 november 2025 – 14.30 uur
Sportcentrum Schuttersveld – Sneek

Bij de wedtrijd tussen Waterpoort Boy en SV NOK kon het publiek bij wijze van spreken beter een kilo “sipels: schillen. Dan had men waarschijnlijk minder tranen in de ogen gehad dan bij het aanschouwen van de verrichtingen tussen de nummer negen en tien van de vierde klasse A. Die waren – en zeker van de kant van de geelhemden – namelijk ver onder de maat. Omdat de Nijemirdum Oudemirdum Kombinatie net iets meer wist te creëren, mocht SV NOK de meeste aanspraak op de punten maken.

Twintig keer
Bij de laatste ontmoeting tussen Waterpoort Boys en Tollebeek, de komende tegenstander van de Snekers, mochten de geelhemden de meest aanspraak op de punten maken. Die wedstrijd vond plaats in het seizoen 2021-2022. De Wéé Péé Béé eindigde toen achter SC Bolsward als tweede en dwong via de plat offs promotien naar de derde klasse af. Waterpoort Boys zette in dat seizoen een ijzersterke reeks neer, waarbij men twintig keer ongeslagen bleef. Tot die serie behoorde de hiervoor al gememoreerde thuiswedstrijd – 2-0 dankzij treffers van Lars en Dylano van Dijk – en de heenwedstrijd tegen de polderbewoners, die door goals van Willen Hulsebos en Robert Minks in 1-1 eindigde.

Vijfde klasse
Tollebeek dat tussen de grootmachten Flevo Boys en SV Urk “ingeklemd” ligt, eindigde dat seizoen als negende. In 2022-2023 ging het met een zesde plaats ietsje beter, maar in de daaropvolgende “jaargang” moest men via de play offs lijfsbehoud zien te bewerkstelligen. Dat slaagde niet, want in het eerste duel bleek VAKO uit Vries te sterk. Vervolgens eindigde Tollebeek in de vijfde klasse als tweede en nam men opnieuw deel aan de nacompetitie, zij het deze keer om promotie. Daarin versloeg men Gruno en derhalve behoort men nu weer tot de gilde van vierdeklassers.

Een treetje lager
De rentree in de vierde klasse verloopt tot nu toe moeizaam. Van de zes gespeelde duels wist de ploeg van trainer Jan Jonkers tot nu toe alleen uit bij QVC te winnen. Tegen Oudehaske, Delfstrahuizen, Sleat, SV NOK en Makkum viel er daarentegen geen eer  en geen punt te behalen met al gevolg dat Tollebeek als nummer voorlaatst aan speelronde zeven begint. Daarmee staat de hoofdmacht van de club die op 19 juni 1952 werd opgericht en die vanaf de herindeling van het voetballandschap in 1996 afwisselend in de zesde, vijfde en vierde klasse uitkwam, net één treetje lager dan het elf jaar jongere Waterpoort Boys.

Smalle selectie
Ook bij Waterpoort Boys gaat het nog niet van een leien dakje. De “yellow submarine” liet in een aantal bekerwedstrijden een behoorlijke indruk achter, maar wist daarna alleen nog tegen Irnsum en in de tweede helft tegen Oudehaske te overtuigen. Oorzaak? De opstelling die door de smalle selectie en door het ontbreken van spelers bijna wekelijks – en noodgedwongen – wisselt. Daarbij komt dat Snekers die het zaterdag zonder Richard Hamstra en Orlando Pasveer moeten doen, nog altijd zeer moeizaam scoren. Zo heeft de topscorer – de al genoemde Richard Hamstra – nog maar drie doelpunten gemaakt en die scoorde hij ook nog eens in één en dezelfde wedstrijd. 

Verdedigend doet men het echter naar behoren. Met tien goals tegen beschikt men in vier A namelijk over één van de minst gepasseerde achterhoedes. Alleen Oudehaske en Heeg kregen minder treffers tegen en dus kan men concluderen, dat het fundament op het meest Noordelijk gelegen sportpark van Sneek best op orde is. Voorop is het zoals gezegd, nog niet je van het. In die lijn moet het naar een hoger level en het liefst komende zaterdag al, want als men aan de Thomas Zandstrastraat de problemen wil vermijden, moet er eigenlijk wel van Tollebeek gewonnen worden.