Het is een opvallend seizoen voor Jorn Wester bij Drachtster Boys. De spits, die pas sinds dit seizoen actief is in Drachten, staat al op achttien doelpunten en lijkt moeiteloos zijn weg naar het doel te vinden. Toch is zijn huidige vorm allesbehalve vanzelfsprekend. Achter de goals schuilt een verhaal van tegenslag, herstel en een spits die precies weet waar zijn kracht ligt.
Vanaf zijn eerste dagen bij Drachtster Boys voelde het goed. In de oefenwedstrijden was hij direct op schot en ook in de bekerwedstrijden bleef hij productief. “Het viel eigenlijk allemaal wel snel op zijn plek,” vertelt Wester. “We spelen veel via de vleugels, met goede voorzetten. Dat is voor mij ideaal.”
Wester typeert zichzelf als een echte spits voor in het strafschopgebied. “Ik ben een zestienmeter-spits. Daar moet ik zijn. Ik ben kopsterk en mijn positionering is vaak goed, waardoor ballen vaak precies goed vallen.” Of het nu een fraaie treffer is of een rommelige rebound in de laatste minuut: het maakt hem weinig uit. “Een goal is een goal.”
Die nuchtere instelling past bij zijn spel. Met zijn fysieke kracht kan hij ook met de rug naar het doel spelen en ballen vasthouden, al ziet hij daar nog ruimte voor ontwikkeling. Zijn grootste kwaliteit blijft echter zijn neusje voor de goal, het instinct dat elke spits nodig heeft.
De weg naar dit seizoen liep echter niet zonder obstakels. Tijdens zijn periode bij DHSC, midden in het land, sloeg het noodlot toe. In de slotfase van een oefenwedstrijd ging het mis. “Ik werd vol onderuit gehaald en hoorde direct een knak. Ik dacht eerst dat het iets anders was, maar je voelt meteen dat het niet goed zit.”
Het moment zelf staat in zijn geheugen gegrift, niet alleen door de pijn, maar ook door wat er daarna gebeurde. Wester werd van het veld gedragen door niemand minder dan Wesley, Rodney en Jeffrey Sneijder. “Als het dan moet gebeuren, dan wel zo,” zegt hij met een glimlach.
De diagnose volgde snel: een gescheurde kruisband. Wat volgde was een intensief revalidatietraject. De eerste weken waren het zwaarst. “Je kunt eigenlijk niks. Dat is mentaal het lastigst. Gelukkig heb ik daarin veel steun van mijn vrouw gehad.” Maar naarmate de maanden vorderden, kwam het vertrouwen terug. Maanden na de operatie stond hij op het veld, al werd bewust gekozen om rustig op te bouwen richting het nieuwe seizoen.
Achteraf gezien heeft de blessure hem zelfs sterker gemaakt. “Ik ben nu fysiek beter dan daarvoor. Ik train veel, ook in de sportschool, en merk dat ik meer kracht heb. Ik spring hoger en ben fitter.” Ook mentaal heeft hij stappen gezet. Waar hij vroeger overal achteraan ging, doseert hij nu beter zijn energie.
Na zijn herstel koos Wester voor Flevo Boys, waar hij uiteindelijk zijn minuten maakte, maar niet altijd de volledige speeltijd kreeg waar hij naar op zoek was. De combinatie van reistijd, speelstijl en perspectief bracht hem uiteindelijk naar Drachtster Boys. Een keuze die tot nu toe uitstekend uitpakt.
Bij zijn nieuwe club kwam hij terecht in een jong team dat in het begin van het seizoen nog zoekende was. Inmiddels staat Drachtster Boys stevig in de top van de competitie en is de vorm stijgende. Wester speelt daarin een belangrijke rol, al blijft hij bescheiden over zijn positie binnen het team. “Ik focus me vooral op de voorhoede en op mijn eigen spel. Goals maken, dat is mijn taak.”
Met achttien treffers op zak komt de grens van twintig doelpunten in zicht, een mijlpaal die vooraf als doel werd genoemd. Wester houdt het hoofd koel. “Je weet hoe snel het kan gaan in voetbal. Een blessure ligt altijd op de loer, dus ik probeer vooral fit te blijven. Ik heb maar één doel: goals maken”.
Zijn ambities reiken verder dan dit seizoen alleen. Hij verlengde onlangs zijn verblijf bij Drachtster Boys, ondanks interesse van andere clubs. De reden is duidelijk: hij voelt zich thuis en ziet perspectief. “Ik wil hier verder bouwen. Met dit team kunnen we stappen maken.”
Die stappen moeten uiteindelijk leiden tot promotie en mogelijk voetbal op divisieniveau. Wester is duidelijk over zijn doelen. “Ik hoop dat we binnen een paar jaar promoveren en dat ik op een hoger niveau speel. En als spits wil je natuurlijk altijd maar één ding: zoveel mogelijk goals maken.
