Het absolute hoogtepunt is het tweede doelpunt vanmiddag. Jorn op aangeven van Paulus. Een “Madjer.” Kijk terug op YouTube. Die Europacup 1 finale van 1987. De Algerijn maakt voor FC Porto gelijk tegen Bayern München. Het is een hakbal achter zijn standbeeld langs. In zekere zin is die van Jorn vanmiddag mooier. Want Jorn kijkt niet om ter controle om te zien of de bal in de goal beland. Madjer deed dat namelijk wel.
Die voorbereiding van Paulus is trouwens ook de moeite van het aanschouwen waard. Hij passeert voor de zevende keer deze wedstrijd zijn directe tegenstander. Vlak voor de achterlijn kan hij de bal nog net voorgeven. De 2-0 is een feit.
Het water in “de Drait” ligt aan het begin van de middag er rimpelloos bij. Het is een graad of tien en de zon doet zijn best voor meer.
Het hoofdveld is zelden zo groen geweest in januari. De hoop vervliegt op daar de wedstrijd. De netten zijn omhoog gehangen. De bovenlaag nog te zacht. Kunstgras dus.
Be Quick kiest voor de zon in de rug bij de toss. Ze gaan enthousiast van start en zijn naar ons idee iets te veel op de helft van onze Boys te vinden.
En dan reageert Gijs de Bruin. Hij is in de 16-meter van de Harenaren beland. We denken en hopen dat hij op goal gaat schieten. Nee, hij vind Dylan. Die staat op een meter of negen van het vijandelijke doel. Hij lijkt zijn tijd te nemen. De bal heeft een stuit gevonden. Dylan heeft het het beste door. Een volley en het is 1-0.
Be Quick blijft aandringen, al levert het niet levensgrote kansen op. Alhoewel, ze komen wel vaak in de buurt en in de zestien.
Oud trainer Willem Lanjouw is aanwezig. Het lijkt er toch sterk op dat hij voor de gastploeg is. We houden het op een kleine vergissing tijdens de opvoeding.
Het is tegenhouden geblazen. Dat lukt. Al moet keeper Emile zijn uiterste best doen hier en daar. Met verve, hij houd de “0.”
Na het wonderschone doelpunt van Jorn krijgt Be Quick een 98,7% kans. Mis. Coen Hommema mag zeker worden genoemd vandaag. Zijn stappenteller slaat rood uit. Hij rent en sleurt er op los.
Net als we denken “scheids, fluit maar af, het wordt koud” komt het derde doelpunt.
Dylan en razendsnelle uitbraak. Inderdaad dat is de 3-0.
De aftrap mag nog. Dan is het tijd. Prima gedaan Boys!
